Book Review: The Power of When

เล่มที่ 25 / 2020

The Power of When

ฟังชื่อหนังสือตอนแรกคิดว่าเป็นหนังสือแนวทำสมาธิ คล้ายๆเล่มอื่นที่ชื่อ The Power of Now แต่ไม่ใช่เลย

เล่มนี้จะว่าด้วยการ “นอน”

โดยจะบอกว่า คนมีกี่ประเภท แต่ละประเภทต้องการการนอนไม่เหมือนกัน ซึ่งการแบ่งเนี่ย เป็นการแบ่งตามหลักวิทยาศาสตร์เลย ว่าด้วยพวกฮอร์โมนโน่นนั่นนี่ บางคนตื่นและนอนตามพระอาทิตย์ แต่ก็มีบางคนที่ยิ่งดึกยิ่งคึก 555

เพื่อให้จำง่าย หนังสือแบ่งคนออกเป็นสัตว์ 4 ประเภท ตามสไตล์การนอน

1. ปลาโลมา – ไม่ค่อยสดชื่นตอนตื่นนอน จะรู้สึกเพลียๆไปเรื่อยๆจนเย็น แต่จะตื่นตัวเต็มที่ตอนดึกๆ

2. สิงโต – ตื่นเช้าตรู่ เช้ามากระฉับกระเฉง แต่บ่ายลงจะค่อยๆหมดแรง และ ชอบเข้านอนไว

3. หมี – ตื่นตามพระอาทิตย์ แต่ลุกไม่ค่อยขึ้น ต้องกดนาฬิกาปลุกหลายรอบหน่อย และ สดชื่นมากๆตอนสายๆ

4. หมาป่า – ตื่นสาย ตื่นเช้าไม่ไหว ตื่นแล้วหัวตื้อยันเที่ยง แต่หลังจากนั้น ยิ่งเย็นลงจะยิ่งคึก ตื่นตัวเต็มที่ช่วงหัวคำ่

หลังจากแบ่งคนเป็นสี่ประเภทแล้ว ก็เข้าสู่ความมันส์ของเล่มนี้ คือ คนเขียนได้แจกแจงไว้หมดเลยว่า คนแต่ละประเภท ควรทำอะไรตอนไหนเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด

เช่นเวลาไหนควรทำงานยากๆ งานต้องใช้สมาธิ เป็นต้น รวมถึงยังแนะนำพวกสัตว์นอนดึกว่า จะปรับตัวเองยังไงให้ตื่นและนอนอย่างเหมาะสมกับโลกที่ใช้ชีวิตกลางวันได้ คนเขียนแนะละเอียดดี ตอนนี้ก็ลองทำตามอยู่ เพราะผมเป็นหมาป่า ที่คึกๆเวลาคนอื่นหมดแรง 55

ไอ้กิจกรรมต่างๆที่หนังสือช่วยวิเคราะห์ให้เนี่ย มันลงลึกมาก เช่น เวลาที่เหมาะจะโทรศัพท์ไปเสนอขาย การเขียนหนังสือ ไปจนเวลาที่เหมาะสมสำหรับการมีเซ็กซ์ ซึ่งคนเชียนคำนวนให้หมดเช่นว่า หมี เจอกับ สิงโต จะต้องฟีเจอริ่งกันกี่โมง

อ่านแล้วก็ฮาดี ในใจก็คิด เอ็งไม่ต้องลงลึกขนาดนี้ก็ได้

แต่อ่านแล้วรู้สึกว่าคนเขียนเค้าเชื่อในส่ิงที่เค้าเขียนจริงๆ เค้ารู้สึกว่าสิ่งต่างๆที่เค้าคิดมาให้เนี่ย มันสำคัญ ไม่ใช่ยัดๆมาให้หนังสือหนา

สรุป หนังสือโอเค เหมาะกับคนที่อยากจะปรับเวลานอน ซื้อได้ไม่เสียตังค์

ใครอยากจะรู้ว่าตัวเองเป็นสัตว์อะไร ลองได้ในลิ้งนี้ครับ https://thepowerofwhenquiz.com/

Book Review: The Power of Now

เล่ม 24 / 2020

The Power of Now

หนังสือสอนเรื่องการอยู่กับปัจจุบัน เขียนดีเข้าใจง่าย ซึ่งก็เป็นแนวทางการทำสมาธิ อยู่กับปัจจุบัน โดยเป็นการผสมระหว่าง พุทธมหายานและเถรวาท ซึ่งคนเขียนก็พยายามสรุปมาได้ดี

ไม่ได้ลึกซึ้ง ซับซ้อน เท่าที่เราๆคุ้นเคย แต่เพียงพอและเริ่มต้นได้สำหรับคนทั่วไป เช่น อยู่กับสิ่งตรงหน้า เช่นการล้างจาน อารมณ์ตรงหน้า เราเป็นเพียงผู้ดู ไม่ต้องไปตัดสิน แก้ไข แค่ดูแล้วอยู่กับมัน … ซึ่งผมว่าดีนะ เขียนเข้าใจง่ายดี

สิ่งที่ชอบมากของหนังสือเล่มนี้คือ อ่านแล้วรู้สึกได้เลยว่า คนเขียนเขาเชื่อในสิ่งที่เขาเขียนจริงๆ ว่าการอยู่กับปัจจุบันนั้นมีประโยชน์ และ พยายามโน้มน้าวให้เราเชื่อเหมือนเค้า พร้อมทั้งพยายามหว่านล้อมให้เราเชื่อตามด้วยเหตุผลต่าง ๆ นานา

ส่ิงที่ไม่ชอบ หนังสือโน้วน้าวเยอะไป 555 … คือผมอ่านแล้วรู้สึกว่า ผมเชื่อละคร้าบบบ ไม่ต้องเล่าเยอะ … แต่ก็เข้าใจได้ในมุมที่ว่า เค้ากำลังเขียนให้ชาวต่างชาติที่ไม่ใช่พุทธฟัง เค้าเลยอยากโน้มน้าวเยอะหน่อย ซึ่งก็มีการโยงไปถึง God, Being, ยัน Chi ของจีน

ซึ่งผมว่ามันโยงไกลไป

สิ่งที่น่าสนใจในเล่มนี้อีกอย่างคือ เทคนิคการเขียน เค้าจะเขียนเป็น มีคำถาม แล้วเค้าเขียนตอบ โดยคำถามจะถามแทนคนอ่าน ซึ่งข้อดีคือ เค้าวางคำถามลงในแต่ละช่วงได้อย่างเหมาะสม แต่ ข้อที่ไม่ชอบคือ สไตล์การถาม แบบว่าบางทีมันคิดแทนเราเกินไป คือคนอ่านมันถามไม่ตรงกัน ถามง่ายๆแล้วตอบเลยก็ได้ ไม่จำเป็นต้องบรรยายการถามให้เหมือนคนพูดจริงๆ เพราะ พอคำถามมันเขียนละเอียด ใส่สำนวนการพูด จนไม่เหมือนกับที่เราคิดจะถาม เราอ่านก็พาลจะเบื่อไป

สรุป หนังสือดี .. เหมาะกับคนที่อยากอ่านวิธีการฝึกอยู่กับปัจจุบันแบบพื้นฐาน หรือ คนที่อยากรู้ว่า ตอนนี้ฝรั่งสนใจทำสมาธิแล้วนะ แล้วเค้ากำลังอ่านอะไรกัน แต่ถ้าใครฝึกสมาธิเป็นประจำ อาจจะไม่ได้อะไรใหม่มากนัก

Catan: Crop Trust

Catan: Crop Trust

เป็นภาคเสริมย่อยที่คาทานจับมือกับองค์กร Crop Trust องค์กรระดับโลก ที่เก็บเมล็ดพันธ์พืชอาหารของโลกไว้เพื่อกรณีวิกฤต ไม่ว่าเหตุการณ์ใดก็ตาม

กติกานี่ผมชอบมาก ย่อๆประมาณนี้

  1. Token เมล็ดพันธุ์พืช
  • เอาทะเลทรายออก แล้วใส่แผ่นข้าวเพิ่มเข้าใป … ทำให้มีข้าว 5 แผ่น
  • บนแผ่นข้าว ให้วาง “Token เมล็ดพันธุ์พืช” ลงไป
  • ทุกครั้งที่ใครทอยเต๋าได้ข้าว ใครจะหยิบการ์ดข้าว ต้องเอา “Token เมล็ดพันธุ์พืช” ทิ้งออกจากเกม
  • ถ้าบนแผ่นข้าว ไม่มี “Token เมล็ดพันธุ์พืช” จะอดได้การ์ดข้าว
  • ทุกครั้งที่ใครก็ตาม สร้างบ้าน เมือง หรือ ถนน ให้จั่ว Event ซึ่งจะทำลาย “Token เมล็ดพันธุ์พืช” … ง่ายๆ ยิ่งพัฒนา เกาะจะยิ่งเสื่อมโทรม เมล็ดพันธุ์จะหายากขึ้น
  • ถ้า “Token เมล็ดพันธุ์พืช” ชนิดไหนโดนทิ้งจนหมด จะถือว่า สูญพันธุ์
  1. สะสมเมล็ดพันธุ์พืช
  • ทำได้แค่ตาละครั้ง
  • หยิบเมล็ดพันธุ์จากแผ่นข้าวที่มีบ้านเรา เข้าไปเก็บในคลัง
  • เบิกเอาเมล็ดพันธุ์ที่อยู่ในโกดัง ออกมาหว่านปลูกในแผ่นข้าวได้
  • ไม่ได้ทำฟรีๆนะ ต้องจ่าย ไม้-หิน
  • แต่ถ้าเราสะสม เมล็ดพันธุ์ได้เยอะๆ ก็จะได้แต้มพิเศษด้วย
  1. จบเกม
  • จบ 10 แต้มตามปรกติ
  • แผ่นข้าว 3 ใน 5 แห้งแล้ง ไม่มี “Token เมล็ดพันธุ์พืช”
  • “Token เมล็ดพันธุ์พืช” สูญพันธ์ุ 2 ชนิด
  • การจบ 2 แบบหลัง คนชนะคือคนที่สะสมเมล็ดพันธุ์ได้เยอะที่สุด ไม่ใช่ แต้ม VP

เป็นภาคที่น่าสนุกมากกก ธีมดูแน่น
นั่นคือ คนเล่นจะต้องคอยบาลานซ์การเก็บเกี่ยวทรัพยากรเพื่อตัวเอง หรือ การคอยหว่านปลูกพืชผลเพื่อให้เกมเดินต่อไปได้

เกมจะเพิ่มมิติการตัดสินใจระหว่าง ทำเพื่อตัวเอง หรือ เพื่อคนอื่น

และที่สำคัญ โดยรายได้จากการขายภาคเสริมย่อยนี้ คาทานจะบริจาคส่วนนึงให้กับองค์กร Crop Trust!

ใครสนใจก็หาซื้อมาเล่นกันได้ครับ
ผมเองก็ยังไม่มี แต่อ่านกฎแล้วคิดว่า ภาคนี้เดี๋ยวจะซื้อมาสะสมแน่ๆ

Book Review: The Bullet Journal Method

เล่ม 23 / 2020

The Bullet Journal Method

เขียนดี แนะนำให้อ่าน เหมาะสำหรับคนที่อยากจะหาระบบการจัดการสมุดโน๊ต ว่าจะจดยังไง บันทึกยังไง ทำยังไงให้กลับมาอ่านอีกทีแล้วเข้าใจ

ซึ่งระบบนี้เรียกว่า Bullet Journal เป็นระบบที่จัดการทุกอย่างได้จบในสมุดเล่มเดียว … เจ๋งป่ะล้าา

ส่วนตัวผมใช้ Bullet Journal Method มาหลายปีละ โดยไปรู้จักมาจาก web Lifehacker.com จริงๆที่สนใจเรื่องนี้ก็เริ่มมาจาก GTD ก่อน

ยอมรับว่าพอหนังสือเล่มนี้วางขายในไทย ตอนแรกผมเฉยๆมาก เพราะคิดว่าคงเป็นหนังสือสอนแบบทั่วไป ไม่น่าจะมีอะไรใหม่ แต่พอมาทราบทีหลังว่าเป็นหนังสือแปลจาก คนเขียนที่เป็นคนต้นคิด Bullet Journal เลยเว้ยยยย ก็รีบซื้อมาอ่านโดยไม่คิดทันที 555

เขียนดีมาก ชอบเลย

หนังสือสอนแต่หลักการ หลักคิด ว่าอะไรคือแก่นจริงๆ ของระบบ แล้วให้คุณไปปรับใช้ไปประยุกต์เอาเอง ตามที่คุณชอบ ว่าคุณจะจดบันทึกอย่างไร

ระบบนี้ดีจริง แนะนำให้อ่านเลย เข้าใจง่าย หนังสือสือหนา แต่อ่านไม่นาน ถ้าไปศึกษาต่อในเวป จะพบว่า มีคนพัฒนาต่อยอดไปได้เยอะมาก

ใครที่ชอบ Bullet Journal อยู่แล้วก็อ่านเล่มนี้ได้ จะได้เข้าใจว่าคนต้นคิดเค้ามีไอเดียอะไรซ่อนอยู่ ใครที่ไม่เคยลอง แล้วอยากรู้ ก็อ่านได้เช่นกัน เพราะ ถ้าไปเริ่มจากในเวป อาจจะตาลายได้ เพราะ ตอนนี้คนใช้กันเยอะมาก แฟนซี จนอาจจะทำให้ตาลายได้

ใจจริงอยากจะสรุปว่า หนังสือสอนอะไร แต่มองว่าถ้าสรุปแต่ How มันก็จะดูสั้นไป ไม่มีอะไร เพราะจำเป็นต้องเล่า Why ด้วย ซึ่งก็จะยาวไปอีก เอาเป็นว่าลองไปอ่านกันดูนะครับ

ข้างล่างนี้เป็นรูปสมุดบันทึกที่ผมจดแล้วเก็บไว้

Gamification: องค์ประกอบของเกม

#Gamification ตอนที่9

การจะเข้าใจเรื่องหลักการใช้ของ เกมมิฟิเคชั่น ต้องยอมรับว่าเราคงต้องมาทำความใจเรื่องเกมกันด้วย
ก็ไม่ต้องเข้าใจลึกมากถึงขั้นการออกแบบเกม แต่ก็ควรที่จะต้องรู้องค์ประกอบของเกมไว้บ้าง

ทั้งนี้เพราะ เรากำลังจะเอาความเป็นเกมไปปรับใช้ในสิ่งที่ไม่ใช่เกม

จริง ๆ เรื่ององค์ประกอบของเกม ก็มีหลายตำรา แต่ที่ผมชอบเป็นการส่วนตัวก็ จากหนังสือ Reality is Broken ของ Jane McGonigal ได้ให้ข้อสรุปไว้น่าสนใจว่าเกมต้องมีอยู่ 4 อย่างคือ

  1. Goal (เป้าหมาย)

คือสิ่งรวบยอดทั้งหมดของเกมที่ทำให้ผู้เล่นรู้ตัวว่าต้องทำอะไร ซึ่งโดยปกติเป้าหมายของเกมจะหมายถึงวิธีการได้รับชัยชนะ อย่างเช่นเกมมาริโอ้ที่เป้าหมายคือ ชนะเกมด้วยไปช่วยเจ้าหญิงให้ได้ในด่านสุดท้าย

  • Rules (กติกา)

คือสิ่งที่ทำให้ผู้เล่นรู้ว่า สามารถทำอะไรได้บ้าง และ ไม่สามารถทำอะไรได้ เช่น มาริโอ้ที่ เราสามารถกระโดดได้ วิ่งได้ แต่จะตายถ้าตกเหว หรือ ชน monster รวมถึงกินเห็ดแล้วตัวใหญ่ กินดอกไม้ไห้แล้วจะยิงลูกไฟได้ นอกจากนี้ยังมีกติกาอื่นๆ เช่น ต้องรีบจบแต่ละด่านให้ได้ก่อนเวลาหมด เป็นต้น

Feedback system (การแสดงตอบสนองต่อการกระทำของผู้เล่น)

ในทุกเกมจะมีการสื่อสารกับผู้เล่นว่าสิ่งที่เพิ่งทำไปนั้นดี ไม่ดี น่าชื่นชมหรือไม่อย่างไร เช่นใน มาริโอ้ เวลาจบฉากเราจะต้องกระโดดเกาะเสาธง ถ้าเกาะได้สูงๆ ก็จะพลุขึ้นฉลอง รวมถึงเสียงดังปุงปังๆ เพื่อบอกว่าเราทำได้ดี

นอกจากนี้ระหว่างเล่นแต่ละฉากที่จะมีคะแนนให้เราเห็นว่าเราได้คะแนนเท่าไหร่ ซึ่งคะแนนนี้จะได้รับ และ ค่อยๆเพิ่มขึ้นทันทีระหว่างเล่น ไม่ใช่ว่าต้องรบจบฉากก่อนถึงจะค่อยได้เห็นคะแนน

ทั้งหมดนี้เป็นการตอบสนอง (Feedback) ที่คนเล่นได้รับ ลองจินตนาการถึง มาริโอ้ ที่ไม่มีการแสดงผลอะไรเลย วิ่งไปเรื่อยๆ เงียบๆ คุณคิดว่าเกมจะยังสนุกอยู่หรือไม่ครับ

  • Voluntary participation (การให้ผู้เล่นมีส่วนร่วมด้วยความเต็มใจ)

คือการที่เกมสามารถสร้างความรู้สึกให้ผู้เล่นยอมทำตามกติกาที่เกมกำหนดไว้ ข้อนี้ลึกซึ้งและเข้าใจยาก อยากให้ลองนึกว่าหากเกมได้ออกแบบกติกาแปลก ๆ ออกมา แล้วผู้เล่นไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย เกมจะเริ่มไม่สนุก เพราะผู้เล่นจะมองกติกาแปลก ๆ เหล่านั้นเป็นความยากลำบากที่น่าเบื่อ ไม่ใช่ความท้าทายที่สนุก

เช่น หาก เกมมาริโอ้บอกว่า ให้เราต้องไปต่อสู่กับเจ้าหญิงเพื่อไปช่วยตัว Koopa แทนคิดว่าเนื้อเรื่องเกมแบบนี้จะรู้สึกสนุกมั้ยหรือว่า เปลี่ยนจากการต้องกระโดดเหยียบสัตว์ประหลาดเป็น ไปโหม่งหิน แล้วเอาหินมาทุ่มใส่สัตว์ประหลาด ก่อนถึงจะเหยียบให้ตายได้ คิดว่าการต้องทำแบบนี้คนเล่นจะรู้สึกรับได้และอยากเล่นมั้ยครับ

ในบรรดา 4 องค์ประกอบนี้ เรามักจะนึกถึงข้อ 1-3 แต่ลืมนึกถึงข้อ 4 Voluntary participation (การให้ผู้เล่นมีส่วนร่วมด้วยความเต็มใจ) ไป ทั้งที่ถ้าหากย้อนกลับไปดูจากคำนิยามเกมของ Bernard Suits ที่บอกไว้ว่า “การเล่นเกมคือความสมัครใจที่จะพยายามเอาชนะอุปสรรคที่ไม่มีความจำเป็น” คุณจะพบว่าการที่ผู้เล่นเต็มใจทำเองนี้ถือได้ว่าเป็นแก่นของเกมเลย

Reality is Broken: Why Games Make Us Better and How They Can ...

Book Review: The business idea factory

เล่มที่ 22/2020

The business idea factory

อ่านง่ายดี เป็นหนังสือแนะนำวิธีการสร้างไอเดียใหม่

ถึงชื่อหนังสือจะเขียนว่าเป็น business idea แต่จริงๆก็ใช้กับอะไรก็ได้หล่ะ

วิธีสร้างไอเดียในหนังสือเล่มนี้ ออกจะเป็น trick มากกว่า แต่ก็เป็น trick ที่ดี

คือยอมรับว่าบางอันก็ดูงั้นๆ แต่หนังสือพยายามรวมมาให้ ก็อ่านไว้เป็นแนวทางได้

3 เทคนิคการสร้างไอเดียที่ผมชอบจากเล่มนี้

1. เขียนคำถาม 10 แบบสำหรับปัญหาของคุณ

ลองดูว่าปัญหาของคุณสามารถเขียนคำถามในรูปแบบต่างๆได้กี่แบบ หลายครั้งที่การเปลี่ยนคำถาม เราก็จะได้มุมมองและคำตอบแตกต่างออกไป

เช่นจากโจทย์ “จะเพิ่มยอดขายเครื่องซักผ้ายังไงดี” คุณอาจจะตั้งคำถามแบบอื่นได้ว่า “ทำไงให้ลูกค้า 1 คนซื้อเครื่องซักผ้ามากกว่า 1 เครื่อง” ไปจน “ทำอย่างไรถึงจะจ้างคนขายๆเก่ง มาขายแทนเรา”

หนังสือยังแนะนำให้ลอง แยกปัญหาเป็นประเด็นย่อยๆ แล้วลองตั้งคำถามทีละมุม เพราะการตั้งคำถามกับประเด็นที่ใหญ่ไป อาจจะทำให้เราคิดไม่ออก เช่น แทนที่จะถามว่า ตั้งโรงงานช็อกโกเล็ตยังไงดี ก็ลองถามว่า ทำยังไงให้ได้ช็อกโกแล็ตอร่อยๆ

2 คิดไปพักไป

เป็นหนึ่งในวิธีที่ดีนะ คือตั้งใจคิดหาคำตอบไปเลย ตั้งเวลาไว้ พอหมดเวลา ก็เลิกคิด ไปทำอย่างอื่น ไปนอน แล้วค่อยกลับมาคิดใหม่ วิธีนี้จะเป็นการให้สมองให้ process ความคิดและปัญหา หลายครั้งจะทำให้เราสามารถคิดอะไรออกได้

อีกแนวทางคือ คิดปัญหาหลายอย่างพร้อมๆกัน คือ คิดปัญหาที่ 1 ก่อน พอหมดเวลาก็คิดปัญหาที่ 2 แล้วก็กลับมาที่ 1 วนไปวนมา แบบว่าให้สมองได้เปลี่ยนเรื่องคิด

3 การสร้างไอเดียใหม่ๆเป็นงานมาราธอน

คืออยู่ๆจะให้ได้ไอเดียดีๆมันเป็นเรื่องยาก หนังสือแนะนำให้ทำให้เป็นนิสัย คือ ค่อยๆคิดทุกวัน ค่อยๆทำไปเรื่อยๆ อย่าหยุด คิดไอเดียอะไรได้ก็จดเก็บไว้

รวมถืงลองออกไปเจอคน ไปทำกิจกรรมที่หลากหลาย เพราะเป็นการรับฟังได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่จะมาเป็นวัตถุดิบให้เราสร้างไอเดียได้

ส่วนตัวว่าหลายองค์กรมีปัญหานี้ คือ อยากให้พนักงานมีไอเดีย แต่ไม่ได้ให้โอกาสพนักงานได้ออกไปเปิดหูเปิดตา รับรู้ไอเดีย

สรุป … อ่านได้ ไม่ได้ว้าวมาก แต่หนังสือได้รวบรวมเทคนิคดีๆไว้เยอะมากกก หลายๆอันก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน ฟังแล้วน่าสนุกดี

เช่น เทน้ำใส่แก้ว ถามคำถาม แล้วกินน้ำครึ่งแก้ว ระหว่างกินก็บอกว่า ขอให้ได้คำตอบ แล้วก็เข้านอน ตื่นมากินอีกครึ่งแก้ว แล้วดูว่าได้ไอเดียอะไรบ้าง คือมันมีหลักการรองรับนะ แต่ฟังแล้วดูน่ารักดี 😀

Book Review: The Alchemist

วันนี้มีหนังสือนิยายแนะนำให้อ่านเล่มนึงครับ

“The Alchemist” โดย Paulo Coelho

ชอบมากเป็นส่วนตัวครับ ถ้าจะให้อ่านนิยายได้เล่มเดียว ผมเชียร์เล่มนี้

เนื้อเรื่องเป็นการผจญภัยของเด็กหนุ่มเพื่อไปค้นหาสมบัติที่ปิรามิดตัวเรื่องเดินเร็ว สนุก
แต่ที่ผมชอบมากคือ Symbolic มันเยอะจัดทั้งเรื่องเลยไม่อยากเล่า เดี๋ยวสปอย

เอาเป็นว่าเชียร์ให้อ่านครับ

……………………………….

จริงๆ ตอนที่ผมซื้อเนี่ย ผมลังเลนะ คือก็รู้ว่านิยายดัง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะอ่านแล้วขอบมั้ย ก็เลยลองพลิกๆดู แล้วเจอ Prologue ที่เขียนเป็นนิยายสั้นๆยาว หน้าครึ่ง แบบว่าจบแล้วซื้อเลย เล่มนี้น่าอ่าน

ขอเล่าย่อๆให้ฟังหน่อยนะ

Alchemist ได้อ่านเรื่องสั้นเรื่องนึง

เป็นเรื่องต่อเนื่องหลังจาก นาร์ซิสซัส (Narcissus) ได้จมน้ำตาย (นาร์ซิสซัสเป็นเรื่องนึงในเทพนิยายกรีก หลงในความงดงามของตัวเอง ก้มมองเงาตัวเองที่สะท้อนในน้ำ จนสุดท้ายก็ตกลงไปในทะเลสาบ จมน้ำตาย)

หลังจากนาร์ซิสซัสได้ตายลง ทะเลสาบก็ยังคงร้องไห้

เทพธิดาแห่งผื่นป่า ได้เข้ามาถามว่าทำไมทะเลสาบถึงยังร้องไห้
ทั้งนี้เทพธิดาคิดว่า ทะเลสาบเสียใจที่ไม่ได้ชื่นชมความงามของนาร์ซิสซัส

แต่ทะเลสาบตอบว่า ไม่รู้เลยว่า นาร์ซิสซัส นั้นงดงามหรือไม่
ทะเลร้องไห้ เพราะเสียใจที่ไม่ได้ชมความงดงามของตนเอง จากที่สะท้อนในแววตาของนาร์ซิสซัส

อ่านจบ Alchemist ก็กล่าวว่า “What a lovely story”

……………………………….

เป็นเรื่องสั้น ที่จบไว้ อ่านแล้วสตั้นจริงๆ ต้องอ่านนิยายทั้งเล่มให้จบ แล้วกลับมาอ่าน Prologue อีกครึ้ง เราจะได้มุมมองที่แตกต่างออกไป และจะเข้าใจเจตนาที่คนเขียนซ่อนไว้

เอาเป็นว่า เชียร์ให้อ่านครับ เป็นนิยายที่เหมาะกับช่วง วิกฤต Covid .. New Normal 😃

ปล. เพราะผมได้อ่านเล่มนี้ ทำให้เวลาเจอบอร์ดเกมธีม Alchemist แล้วอดใจไม่ได้ ต้องซื้อมาสะสม 555